هجر تو ز درد و داغ دلگیرم کرد                اندوه و غم زمان زمین گیرم کرد
گفتند که جمعه می رسی از کعبه                 این رفتن جمعه جمعه ها پیرم کرد

نیمه شب صورت خود را به خدا خواهم کرد               از خدا خواهش دیدار تو را خواهم کرد
تا که جان دارم و از سینه نفس می آید                      به تو و مهر تو ای دوست وفا خواهم کرد

هزار جمعه رسید و نگار ما نرسید                هنوز وعده ی دیدار ما نرسید
نوای قلب و دل بی قرار ما این است              دوای دل بی قرار ما نرسید

ویرانه نه آن است که جمشید بنا کرد                 ویرانه نه آن است که فرهاد فرو ریخت
ویرانه دل ماست که هر جمعه به شوقت             صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

یک شب سر جانماز خود یادم کن                با گوشه ی چشم خویش آبادم کن
تا از نگرانی به درآید دل من                     این جمعه سر آمدنت شادم کن

کاش مهدی (ع) به جهان چهره هویدا می کرد                گره از مشکل پیچیده ی ما وا می کرد
کاش می آمد و با آمدنش از ره لطف                          قبر مخفی شده ی فاطمه (س) پیدا می کرد

خدایا تا به کی هجران مهدی (ع)               به دستم حسرت دامان مهدی (ع)
الهی هر بلا از حضرتش دور                  الهی من بلاگردان مهدی (ع)